ਇਹ ਤਿੰਨ ਸ਼ਬਦ ਇੱਕੋ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹਰ ਇੱਕ ਉਸ 'ਤੇ ਵੱਖਰੀ ਚੀਜ਼ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।

ਮੀਨੋਪੌਜ਼ ਇੱਕ ਬਿੰਦੂ ਹੈ: ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਮਾਹਵਾਰੀ। ਇਸਦੀ ਇੱਕ ਅਣਕਿਆਸੀ ਖ਼ਾਸੀਅਤ ਹੈ — ਇਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਕਿ “ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਮੀਨੋਪੌਜ਼ ਹੈ”; ਇਹ ਉਦੋਂ ਸਾਫ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਮਾਹਵਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਗਾਤਾਰ 12 ਮਹੀਨੇ ਬਿਲਕੁਲ ਖ਼ੂਨ ਨਾ ਆਵੇ (ਅਤੇ ਇਸ ਰੁਕਾਵਟ ਦੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦਾ ਅਸਰ)। ਉਦੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਾਹਵਾਰੀ ਆਖ਼ਰੀ ਸੀ। ਇਹ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ 45 ਤੋਂ 55 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਉਮਰ ਨਾਲ ਕੁਝ ਤੈਅ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਪੈਰੀਮੀਨੋਪੌਜ਼ ਇਸ ਬਿੰਦੂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਤਬਦੀਲੀ ਦੇ ਬਦਲਾਵਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ — ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਈ ਸਾਲ, ਅਤੇ ਹਰ ਔਰਤ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੀ ਮਿਆਦ ਦਾ। ਪਹਿਲਾ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਸੰਕੇਤ ਅਕਸਰ (ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਹੀਂ) ਮਾਹਵਾਰੀ ਦੀ ਲੈਅ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਦੇਰ ਨਾਲ, ਜਲਦੀ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੀ ਆਉਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ; ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ “ਚੇਤਾਵਨੀ” ਦੇ ਅਚਾਨਕ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਹੋਰ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ — ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਵੱਖਰੇ ਲੇਖ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।

ਮੀਨੋਪੌਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਮੀਨੋਪੌਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ — ਯਾਨੀ ਉਹ ਸਮਾਂ ਜੋ ਮਾਹਵਾਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ 12 ਮਹੀਨੇ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ “ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਅੰਤ” ਨਹੀਂ: ਇਹਨਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਬਾਰੇ ਸਾਡਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਲੇਖ ਹੈ।

ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਿਸ ਕੰਮ ਦੇ ਹਨ? ਦੋ ਵਿਹਾਰਕ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ। ਪਹਿਲਾ, ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਸੌਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: “ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ ਪੈਰੀਮੀਨੋਪੌਜ਼ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਮਾਹਵਾਰੀ ਗੜਬੜ ਹੈ” ਕਹਿਣਾ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ “ਕੁਝ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ” ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ, ਇਹ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਇੱਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੱਦ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਜੇ ਆਖ਼ਰੀ ਮਾਹਵਾਰੀ ਨੂੰ 12 ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਖ਼ੂਨ ਜਾਂ ਸਪੌਟਿੰਗ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਦੱਸੋ — ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਹੋ ਸਕੇ ਮਿਲਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲਓ। ਅਤੇ ਜੇ ਤਬਦੀਲੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, “ਉਸਦੇ ਲੰਘ ਜਾਣ” ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ।

ਸਰੋਤ: [1] WHO — Menopause (fact sheet); [2] NHS inform — Menopause।