ਕਿਤਾਬੀ ਚੱਕਰ ਲਗਭਗ 28 ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਚੱਕਰ “ਘੜੀ ਵਾਂਗ” ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਚੱਕਰ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਔਰਤ ਵਿੱਚ ਮਹੀਨੇ-ਦਰ-ਮਹੀਨੇ ਬਦਲਦੀ ਹੈ — ਕੁਝ ਉਤਰਾਅ-ਚੜ੍ਹਾਅ ਆਮ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਕੁਝ ਦੌਰ ਅਜਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਅਨਿਯਮਿਤਤਾ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ: ਪਹਿਲੀ ਮਾਹਵਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲ (ਚੱਕਰ ਦੀ ਲੈਅ ਅਜੇ ਸਥਿਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ), ਜਣੇਪੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣਾ, ਅਤੇ ਪੈਰੀਮੀਨੋਪੌਜ਼, ਯਾਨੀ ਮੀਨੋਪੌਜ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦੇ ਸਾਲ। ਤਣਾਅ, ਸਫ਼ਰ, ਲਾਗ (ਜ਼ੁਕਾਮ), ਬਿਮਾਰੀ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਰੀਰਕ ਮਿਹਨਤ, ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਘਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਖ਼ੁਰਾਕ — ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਹਾਰਮੋਨਲ ਗਰਭ-ਨਿਰੋਧ — ਵੀ ਖੂਨ ਵਗਣ ਦੀ ਲੈਅ ਬਦਲਦੇ ਹਨ: ਤਦ ਖੂਨ ਵਗਣਾ ਅਨਿਯਮਿਤ, ਘੱਟ ਜਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਗਰਭ-ਨਿਰੋਧਕ ਜਾਂ ਚੱਕਰ ’ਤੇ ਅਸਰ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਰ ਦਵਾਈਆਂ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਖੂਨ ਵਗਣ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਵਾਈ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ — ਉਸਨੂੰ ਆਪ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ।
ਡਾਕਟਰ ਤੋਂ ਸਮਾਂ ਕਦੋਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਸਰਲ ਨਿਯਮ: ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੇ ਪੈਟਰਨ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਸਾਫ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਅਨਿਯਮਿਤਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪਾਵੇ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ (ਜਿਵੇਂ ਗਰਭਧਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼) ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਵੇ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਹੱਦ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਜਾਂ ਕੁਝ “ਸਾਬਤ” ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ — ਬਸ ਦੱਸੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਵੇਂ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਹੈ। ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ: ਆਖ਼ਰੀ ਮਾਹਵਾਰੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼; ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਅਗਲੇ ਖੂਨ ਵਗਣ ਦੀਆਂ ਤਾਰੀਖ਼ਾਂ ਵੀ ਲਿਖ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਹਰ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਦੱਸੋ: ਮਾਹਵਾਰੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੂਨ ਵਗਣਾ, ਸਰੀਰਕ ਸੰਬੰਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੂਨ ਵਗਣਾ, ਮੀਨੋਪੌਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਵੀ ਖੂਨ ਵਗਣਾ — ਅਤੇ ਜੇ ਮਾਹਵਾਰੀ ਨਾ ਆਵੇ ਅਤੇ ਗਰਭ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਰਭ ਟੈਸਟ ਕਰੋ।
ਤੁਰੰਤ ਮਦਦ: ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਚੱਕਰ ਜਾਂ ਖ਼ਰਾਬ ਹਾਲਤ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖੂਨ ਵਗਣਾ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੀ ਨਹੀਂ।
ਸਰੋਤ: NHS — Irregular periods