ਮਾਹਵਾਰੀ ਲਈ ਕੋਈ ਇੱਕ “ਮਿਆਰ” ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ। ਮਾਹਵਾਰੀ ਹਰ ਔਰਤ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਔਰਤ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੌਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਵਾਲ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ “ਕਿੰਨਾ ਖ਼ੂਨ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ”, ਸਗੋਂ ਇਹ ਹੈ: ਕੀ ਖ਼ੂਨ ਆਉਣਾ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ?

ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਹਵਾਰੀ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ: ਲਗਾਤਾਰ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਤੱਕ ਲਗਭਗ ਹਰ ਘੰਟੇ ਪੈਡ ਜਾਂ ਟੈਂਪੋਨ ਭਰ ਜਾਣਾ; ਦੋਹਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਲੋੜ (ਟੈਂਪੋਨ ਅਤੇ ਪੈਡ ਇਕੱਠੇ); ਵੱਡੇ ਥੱਕੇ ਨਿਕਲਣਾ; ਖ਼ੂਨ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਉਣਾ; ਕੱਪੜਿਆਂ ਜਾਂ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ ਦਾਗ਼ ਲੱਗਣਾ; ਖ਼ੂਨ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ, ਮਿਲਣਾ-ਜੁਲਣਾ ਜਾਂ ਆਮ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਛੱਡ ਦੇਣਾ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੀ ਹੋ, ਤਾਂ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲੈਣਾ ਫ਼ਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ — ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕੁਝ ਬੁਰਾ ਹੋਣਾ ਤੈਅ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਖ਼ੂਨ ਆਉਣ ਦੀ ਜਾਂਚ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਇਸਨੂੰ ਘਟਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ: ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਬਹੁਤ ਖ਼ੂਨ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅਨੀਮੀਆ (ਖ਼ੂਨ ਦੀ ਕਮੀ) ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ — ਇਸ ਲਈ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਹਵਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਥਕਾਵਟ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਹਵਾਰੀ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਹੈ।

ਮੁਲਾਕਾਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਨਿਰੀਖਣ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨਾ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ: ਖ਼ੂਨ ਕਿੰਨੇ ਦਿਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਪੈਡ ਜਾਂ ਟੈਂਪੋਨ ਬਦਲਦੀ ਹੋ, ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਛੋਟੇ ਨੋਟ ਬਾਰੀਕੀਆਂ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ — ਪਰ ਪੂਰੇ ਰਿਕਾਰਡ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਦੱਸਣਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ; ਨੋਟ ਨਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨਾ ਟਾਲੋ।

ਵੱਖਰਾ ਨਿਯਮ: ਸੰਭੋਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੋ ਮਾਹਵਾਰੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਜਾਂ ਮੀਨੋਪੌਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖ਼ੂਨ ਜਾਂ ਸਪੌਟਿੰਗ ਆਵੇ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਦੱਸੋ — ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਹਵਾਰੀ ਜਿਹੋ ਜਿਹੀ ਵੀ ਹੋਵੇ।

ਤੁਰੰਤ ਮਦਦ: ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖ਼ੂਨ ਆਉਣ ਦੇ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਚੱਕਰ, ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣਾ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਣਾ ਜਾਂ ਤੇਜ਼ ਦਰਦ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਡਾਕਟਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਰੋਤ: [1] NHS — Heavy periods; [2] NHS ਸਿਹਤ-ਕੇਂਦਰਾਂ ਦੀ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਸਮੱਗਰੀ।