هیچ «معیار» واحدی برای قاعدگی وجود ندارد که باید خود را با آن مقایسه کنید. قاعدگی در هر زنی متفاوت است و در یک فرد هم ممکن است در مراحل گوناگون زندگی تغییر کند. به همین دلیل مهم‌ترین پرسش «خونریزی باید چقدر باشد» نیست، بلکه این است: آیا خونریزی زندگی شما را مختل می‌کند؟

نشانه‌های قاعدگی سنگین ممکن است، برای نمونه، این‌ها باشند: پد یا تامپونی که چند ساعت پشت سر هم تقریباً هر ساعت پر می‌شود؛ نیاز به محافظت دوگانه (تامپون و پد با هم)؛ دفع لخته‌های بزرگ خون؛ خونریزی بیش از یک هفته؛ نشت خون به لباس یا رختخواب؛ کنار گذاشتن کار، قرارها یا فعالیت‌های معمول در روزهای خونریزی. اگر برخی از این‌ها را در خود می‌بینید، خوب است نوبت بگیرید — نه به این دلیل که حتماً مشکل بدی وجود دارد، بلکه چون چنین خونریزی‌ای را می‌توان و باید بررسی کرد و اغلب می‌توان آن را کاهش داد.

این هم مهم است: از دست دادن زیاد خون در مدت طولانی می‌تواند به‌تدریج به کم‌خونی بینجامد — به همین دلیل قاعدگی سنگین گاهی با خستگی و ضعف ماندگار همراه است. این دلیل دیگری است که قاعدگی سنگین را نادیده نگیرید و آن را به پزشک بگویید.

پیش از مراجعه خوب است چند مشاهده جمع کنید: خونریزی چند روز طول می‌کشد، هر چند وقت یک بار پد یا تامپون را عوض می‌کنید و چه چیزی در زندگی روزمره دشوار شده است. یادداشت‌های کوتاه به یادآوری جزئیات و گفتن آنچه برایتان مهم است به پزشک کمک می‌کنند — اما یادداشت کامل لازم نیست. کافی است بگویید چه چیزی را متوجه شده‌اید؛ مراجعه را به دلیل نداشتن یادداشت به تعویق نیندازید.

قاعدهٔ جداگانه: خونریزی یا لکه‌بینی پس از رابطهٔ جنسی، میان دو قاعدگی یا پس از یائسگی را همیشه به پزشک بگویید — قاعدگی‌تان معمولاً هر طور که باشد.

کمک فوری: خونریزی بسیار شدید همراه با ضعف، سرگیجه، احساس نزدیک به غش، غش یا درد شدید موقعیتی است که به تماس فوری با کمک پزشکی نیاز دارد.

منابع: [1] NHS — Heavy periods؛ [2] مطالب ویژهٔ بیماران از مراکز NHS.