ਮੀਨੋਪੌਜ਼ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਅੰਤਿਮ ਰੇਖਾ ਨਹੀਂ। ਇਸਤਰੀ-ਰੋਗ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਸਿਹਤ ਅਗਲੇ ਸਾਰੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਹਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ — 65 ਜਾਂ 75 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ। ਮਾਹਵਾਰੀ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ।

ਚਾਰ ਗੱਲਾਂ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਹਨ।

ਮੀਨੋਪੌਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖ਼ੂਨ ਆਉਣ ਬਾਰੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਜੇ ਆਖ਼ਰੀ ਮਾਹਵਾਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਖ਼ੂਨ ਆਉਣਾ ਜਾਂ ਸਪੌਟਿੰਗ (ਹਲਕੇ ਧੱਬੇ) — ਭਾਵੇਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇ — ਜਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਹੋ ਸਕੇ ਮਿਲਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲੈਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਕਾਰਨ ਗੰਭੀਰ ਨਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਜਾਂਚ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਜੇ ਖ਼ੂਨ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਤਬੀਅਤ ਖ਼ਰਾਬ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਮਦਦ ਲਓ।

ਨਿੱਜੀ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਯੋਨੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਕੀ, ਜਲਣ, ਸੰਭੋਗ ਦੌਰਾਨ ਬੇਆਰਾਮੀ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ — ਉਮਰ ਨਾਲ ਇਹ ਆਮ ਹਨ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰ ਲਈ ਸਧਾਰਨ ਵਿਸ਼ੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜੀਬ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ। ਪਰ ਡਾਕਟਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਜਿਹੇ ਸਵਾਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਤਕਲੀਫ਼ ਘਟਾਉਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਨਵੇਂ ਲੱਛਣ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ “ਉਮਰ ਕਰਕੇ” ਹੋਣ। ਸਰੀਰ, ਯੋਨੀ ਦੇ ਡਿਸਚਾਰਜ, ਨਿੱਜੀ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਚਮੜੀ ਜਾਂ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਬਦਲਾਅ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਮਰ 'ਤੇ ਪਾਏ ਬਿਨਾਂ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨਾ ਡਾਕਟਰ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ।

ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਅਤੇ ਜਾਂਚਾਂ ਉਮਰ ਨਾਲ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਉਮਰ-ਸੀਮਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸਿਹਤ-ਲੋੜਾਂ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਡੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਕੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ, ਇਹ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਤੈਅ ਕਰੋ।

ਮੁਲਾਕਾਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਨਿਰੀਖਣ ਅਤੇ ਸਵਾਲ ਕਾਗਜ਼ 'ਤੇ ਜਾਂ ਫ਼ੋਨ ਵਿੱਚ ਲਿਖ ਸਕਦੀ ਹੋ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਨੋਟ ਦੇ ਵੀ ਆ ਸਕਦੀ ਹੋ — ਬੱਸ ਦੱਸਣਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਸਰੋਤ: [1] WHO — Menopause (fact sheet); [2] NHS — Post-menopausal bleeding।