Tíðahvörf eru hluti af lífi okkar, ekki endamark. Kvensjúkdóma- og nándarheilsa er áfram hluti af heilsunni öll árin sem á eftir koma — líka eftir 65 eða 75 ára aldur. Það að blæðingar hafi hætt fyrir löngu lokar ekki umræðuefninu.

Fjögur atriði sem gott er að vita.

Láttu lækninn alltaf vita af blæðingu eftir tíðahvörf. Ef ár eða meira er liðið frá síðustu blæðingum er sérhver blæðing eða blettablæðing — jafnvel stök og lítil — ástæða til að panta tíma á fyrsta mögulega tíma. Orsökin getur verið skaðlaus en krefst mats læknis. Ef blæðingin er mikil eða líðanin slæm skaltu leita hjálpar án tafar.

Þú getur rætt opinskátt við lækninn um óþægindi á kynfærasvæði. Þurrkur í leggöngum, sviði, óþægindi við samfarir, óþægindi frá þvagfærum — þetta er algengt á efri árum og venjuleg læknisfræðileg umræðuefni. Slíkt samtal getur verið vandræðalegt og það er skiljanlegt; læknar fást þó við þessi mál á hverjum degi og oft eru til leiðir til að draga úr óþægindunum.

Nýtt einkenni er ekki bara „aldurinn“. Ef eitthvað hefur breyst — í líkamanum, í útferð, í húð á kynfærasvæði, í líðan — er gott að segja frá því í stað þess að skýra það fyrir fram með aldrinum. Matið er í höndum læknisins.

Heimsóknir og rannsóknir hætta ekki með aldrinum. Skimunaráætlanir hafa aldursmörk, en heilsuþarfir hafa það ekki. Hvað er skynsamlegt í þínum aðstæðum ákveður þú í samráði við lækninn.

Fyrir heimsóknina getur þú — ef þú vilt — skrifað athuganir og spurningar á blað eða í símann. En þú getur líka komið án nokkurra minnispunkta: það nægir að segja hvað er á seyði.

Heimildir: WHO — Menopause · NHS — Postmenopausal bleeding