یائسگی بخشی از زندگی ماست، نه خط پایان. سلامت زنان و سلامت ناحیهٔ تناسلی در سالهای بعد هم بخشی از سلامت میمانند — حتی پس از 65 یا 75 سالگی. اینکه قاعدگی مدتها پیش قطع شده، به این معنا نیست که موضوع بسته شده است.
چهار نکته که خوب است بدانید.
خونریزی پس از یائسگی را همیشه باید به پزشک گزارش کرد. اگر یک سال یا بیشتر از آخرین قاعدگی شما گذشته است، هر خونریزی یا لکهبینی — حتی یک بار و اندک — دلیلی است برای گرفتن نوبت در نزدیکترین زمان ممکن. علت ممکن است بیخطر باشد، اما همچنان به ارزیابی پزشک نیاز دارد. اگر خونریزی شدید است یا حالتان خوب نیست، فوراً کمک بگیرید.
دربارهٔ ناراحتیهای ناحیهٔ تناسلی میتوان آزادانه با پزشک صحبت کرد. خشکی واژن، سوزش، ناراحتی در رابطهٔ جنسی، مشکلات ادراری — اینها با افزایش سن شایعاند و برای پزشک موضوعی عادی هستند. ممکن است صحبت دربارهٔ آنها برایتان ناخوشایند باشد و این طبیعی است. اما پزشکان هر روز با چنین پرسشهایی روبهرو میشوند و اغلب راههایی برای کاستن از ناراحتی وجود دارد.
علائم تازه لزوماً «از سن» نیستند. هر تغییری در بدن، ترشحات واژن، پوست ناحیهٔ تناسلی یا حالتان را بیآنکه از پیش آن را به سن نسبت دهید به پزشک بگویید. ارزیابی آن کار پزشک است.
مراجعه و معاینه با سن پایان نمییابد. برنامههای غربالگری محدودیت سنی دارند، اما نیازهای سلامت شما ندارند. با پزشک تصمیم بگیرید چه چیزی در وضعیت شما مفید است.
پیش از مراجعه، اگر بخواهید، میتوانید مشاهدهها و پرسشهایتان را روی کاغذ یا تلفن بنویسید. اما میتوانید بدون هیچ یادداشتی هم بیایید — کافی است بگویید چه اتفاقی میافتد.
منابع: [1] WHO — Menopause (fact sheet)؛ [2] NHS — Post-menopausal bleeding.