Η εμμηνόπαυση είναι μέρος της ζωής μας, όχι γραμμή τερματισμού. Η γυναικολογική υγεία και η υγεία της ευαίσθητης περιοχής παραμένουν μέρος της υγείας σε όλα τα επόμενα χρόνια — και μετά τα 65 ή τα 75. Το ότι η περίοδος σταμάτησε προ πολλού δεν κλείνει το θέμα.

Τέσσερα πράγματα αξίζει να γνωρίζεις.

Την αιμορραγία μετά την εμμηνόπαυση να την αναφέρεις πάντα στον γιατρό. Αν έχει περάσει ένας χρόνος ή περισσότερο από την τελευταία σου περίοδο, κάθε αιμορραγία ή κηλίδα αίματος — ακόμη και μία μόνο φορά και σε ελάχιστη ποσότητα — είναι λόγος να κλείσεις ραντεβού το συντομότερο δυνατό. Η αιτία μπορεί να είναι αθώα, αλλά πρέπει να την εκτιμήσει γιατρός. Σε έντονη αιμορραγία ή αν νιώθεις άσχημα, ζήτησε βοήθεια επειγόντως.

Για τα ενοχλήματα της ευαίσθητης περιοχής μπορείς να μιλήσεις ανοιχτά με τον γιατρό. Κολπική ξηρότητα, κάψιμο, δυσφορία κατά τη σεξουαλική επαφή, ενοχλήματα από το ουροποιητικό — είναι συχνά ζητήματα σε μεγαλύτερη ηλικία και συνηθισμένα ιατρικά θέματα. Μια τέτοια συζήτηση μπορεί να είναι αμήχανη, και αυτό είναι κατανοητό· οι γιατροί όμως ασχολούνται με αυτά καθημερινά και συχνά υπάρχουν τρόποι να ανακουφιστούν τα ενοχλήματα.

Ένα νέο σύμπτωμα δεν είναι απλώς «από την ηλικία». Αν κάτι έχει αλλάξει — στο σώμα, στις εκκρίσεις, στο δέρμα της ευαίσθητης περιοχής, στο πώς νιώθεις — αξίζει να το πεις, αντί να το αποδίδεις εκ των προτέρων στην ηλικία. Η εκτίμηση ανήκει στον γιατρό.

Οι επισκέψεις στον γιατρό και οι εξετάσεις δεν σταματούν με την ηλικία. Τα προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου έχουν όρια ηλικίας, οι ανάγκες υγείας όμως δεν έχουν. Για το τι έχει νόημα στη δική σου περίπτωση αποφασίζεις μαζί με τον γιατρό.

Πριν από την επίσκεψη μπορείς — αν θέλεις — να σημειώσεις παρατηρήσεις και ερωτήσεις, σε χαρτί ή στο τηλέφωνο. Μπορείς όμως να πας και χωρίς καμία σημείωση: αρκεί να πεις τι συμβαίνει.

Πηγές: [1] WHO — Menopause (fact sheet)· [2] NHS — Post-menopausal bleeding.