ਜੇ ਆਖ਼ਰੀ ਮਾਹਵਾਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਣਨ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਖ਼ੂਨ ਜਾਂ ਸਪੌਟਿੰਗ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਜਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਹੋ ਸਕੇ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲਓ। ਇਹ ਨਿਯਮ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਉਦੋਂ ਵੀ ਜਦੋਂ ਖ਼ੂਨ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਦਰਦ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੁਕ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।

ਜੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਗੰਭੀਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਿਉਂ ਹੈ? ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ “ਦੇਖ ਕੇ” ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ। ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਰਨ ਨੁਕਸਾਨ-ਰਹਿਤ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ — ਜਿਵੇਂ ਹਾਰਮੋਨ ਘਟਣ ਕਾਰਨ ਪਰਤ ਦਾ ਪਤਲਾ ਹੋਣਾ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਬਿਨਾਂ-ਨੁਕਸਾਨ ਪੋਲਿਪ। ਪਰ ਮੀਨੋਪੌਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖ਼ੂਨ ਆਉਣਾ ਕਿਸੇ ਗੰਭੀਰ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਲੱਛਣ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਫ਼ਰਕ ਸਿਰਫ਼ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂਚ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਲਦੀ ਜਾਂਚ ਨਾਲ ਕਾਰਨ ਜਲਦੀ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ — ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਢੁਕਵੇਂ ਇਲਾਜ ਦੇ ਵਿਕਲਪ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ: ਇਹ ਦੇਖਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਾ ਕਰੋ ਕਿ “ਮੁੜ ਹੋਵੇਗਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ”। ਖ਼ੂਨ ਆਉਣ ਨੂੰ ਉਮਰ, ਥਕਾਵਟ ਜਾਂ ਤਣਾਅ 'ਤੇ ਨਾ ਪਾਓ। ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਜਾਂ ਨੋਟ ਲਿਖਣ ਲਈ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨਾ ਟਾਲੋ: ਨੋਟ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹਨ — ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਆ ਸਕਦੀ ਹੋ।

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੀਨੋਪੌਜ਼ ਦੀ ਹਾਰਮੋਨ ਥੈਰੇਪੀ ਲੈ ਰਹੀ ਹੋ: ਕੁਝ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਖ਼ੂਨ ਆਉਣਾ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਉਮੀਦ ਮੁਤਾਬਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ — ਡਾਕਟਰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖਣੀ ਹੈ। ਉਮੀਦ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਖ਼ੂਨ ਆਉਣਾ (ਅਚਾਨਕ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਾਂ ਲੰਬਾ) ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਥੈਰੇਪੀ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਬੰਦ ਨਾ ਕਰੋ।

ਮੁਲਾਕਾਤ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ: ਡਾਕਟਰ ਹਾਲਾਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣਗੇ, ਜਾਂਚ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਟ੍ਰਾਂਸਵੈਜਾਇਨਲ ਅਲਟ੍ਰਾਸਾਊਂਡ ਕਰਵਾਉਣਗੇ; ਕਦੇ-ਕਦੇ ਹੋਰ ਜਾਂਚਾਂ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ — ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸਿਹਤ-ਕੇਂਦਰ ਦੱਸੇਗਾ।

ਤੁਰੰਤ ਮਦਦ: ਜੇ ਖ਼ੂਨ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਦਰਦ, ਚੱਕਰ ਜਾਂ ਤਬੀਅਤ ਖ਼ਰਾਬ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਤੈਅ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਤੁਰੰਤ ਮਦਦ ਲਓ।

ਸਰੋਤ: [1] NHS — Post-menopausal bleeding; [2] NHS ਸਿਹਤ-ਕੇਂਦਰਾਂ ਦੀ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਸਮੱਗਰੀ (Devon, Gloucestershire)।